Ἄν ἐσεῖς συγχωρήσετε τά σφάλματα τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, θά συγχωρήσει καί τά δικά σας σφάλματα ὁ ἐπουράνιος Πατέρας σας. Ἄν ὅμως δέν συγχωρήσετε τά σφάλματα τῶν ἄλλων, οὔτε τά δικά σας σφάλματα θά συγχωρήσει ὁ ἐπουράνιος Πατέρας (Ματθ. 6, 14-15).
Οὐράνιε Πατέρα, χάρισέ μας τά χρέη τῶν ἁμαρτιῶν μας, καθώς κι ἐμεῖς τά χαρίζουμε στούς δικούς μας ὀφειλέτες (ὅσους μᾶς ἔχουν ἀδικήσει) (Ματθ. 6, 12).
«Κακέ δοῦλε, σοῦ χάρισα ὅλο σου τό χρέος, δέκα χιλιάδες τάλαντα (ὑπέρογκο ποσό), ἐπειδή μέ παρακάλεσες. Δέν ἔπρεπε κι ἐσύ νά σπλαχνιστεῖς τό σύνδουλό σου, ὅπως ἐγώ σπλαχνίστηκα ἐσένα, καί νά τοῦ χαρίσεις τά ἑκατό δηνάρια (ἀσήμαντο ποσό) πού σοῦ χρωστοῦσε;» Καί ὀργίστηκε ὁ Κύριος του καί παρέδωσε τό δοῦλο ἐκεῖνο στούς βασανιστές, ὥσπου νά ξεπληρώσει ὅλο του τό χρέος. Ἔτσι θά κάνει καί σέ σᾶς ὁ οὐράνιος Πατέρας μου, ἄν δέν συγχωρήσετε μ᾽ ὅλη σας τήν καρδιά τά σφάλματα τῶν ἀδελφῶν σας (Ματθ. 18, 32-35).
Ὅταν στέκεστε νά προσευχηθεῖτε, νά συγχωρεῖτε ὅποιο παράπονο ἤ λύπη ἔχετε ἐναντίον κάποιου ἀδελφοῦ σας, γιά νά συγχωρήσει καί ὁ οὐράνιος Πατέρας σας τά δικά σας σφάλματα (Μάρκ. 11, 25).
Ἄν ὁ ἀδελφός σου σοῦ κάνει κακό, ἐπιτίμησέ τον. Κι ἄν μετανοήσει, συγχώρεσέ τον. Ἀλλά κι ἄν ἑφτά φορές τή μέρα σοῦ κάνει κακό, κι ἔρθει ἄλλες τόσες καί σοῦ πεῖ «μετανοῶ», συγχώρεσέ τον (Λουκ. 17, 3-4).
Μήν κατακρίνετε τούς ἄλλους, γιά νά μήν κατακριθεῖτε κι ἐσεῖς ἀπό τό Θεό. Μέ τό κριτήριο πού κρίνετε θά κριθεῖτε, καί μέ τό μέτρο πού μετρᾶτε θά μετρηθεῖτε. Γιατί βλέπεις τό σκουπιδάκι πού εἶναι στό μάτι τοῦ ἀδελφοῦ σου καί δέ νιώθεις ὁλόκληρο δοκάρι πού εἶναι στό δικό σου μάτι; (Ματθ. 7, 1-3).
Ἔνοχος καί ἀνυπολόγητος εἶσαι, ἄνθρωπέ μου, ἐσύ πού γίνεσαι κριτής τῶν ἄλλων. Γιατί, κρίνοντας τόν ἄλλο, καταδικάζεις τόν ἴδιο τόν ἑαυτό σου, ἀφοῦ κι ἐσύ κάνεις τά ἴδια κακά πού κάνει ἐκεῖνος (Ρωμ. 2, 1).
Μήν κάνετε, ἀδελφοί, καμιά κρίση πρίν ἀπό τόν καιρό τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου. Ἐκεῖνος θά ρίξει τότε φῶς σέ ὅσα ἔργα εἶναι τώρα κρυμμένα στό σκοτάδι, καί θά φανερώσει τούς κρυφούς λογισμούς τῶν καρδιῶν τῶν ἀνθρώπων (Α’ Κορ. 4, 5).
Μήν κακολογεῖτε καί κατηγορεῖτε ὁ ἕνας τόν ἄλλον, ἀδελφοί. Ὅποιος κατηγορεῖ ἤ κατακρίνει τόν ἀδελφό του, κατηγορεῖ καί κατακρίνει τόν ἴδιο τό νόμο τοῦ Θεοῦ. Κι ὅταν κρίνεις τό νόμο τοῦ Θεοῦ, δέν εἶσαι τηρητής καί ὑποκείμενος στό νόμο, ἀλλά κριτής καί ἀνώτερός του. Ἕνας εἶναι ὁ νομοθέτης καί ὁ κριτής, ὁ Χριστός, πού ἔχει τή δύναμη νά σώσει τόν ἄνθρωπο ἤ νά τόν κολάσει. Ἐνῶ ἐσύ ποιός εἶσαι πού κρίνεις τόν ἄλλο; (Ἰακ. 4, 11-12).
ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΟΥΝΤΟΥΛΗ
Στην επίσημη λειτουργική γλώσσα η ακολουθία αυτή ονομάζεται «Ακάθιστος Ύμνος» ή μονολεκτικά «Ακάθιστος» από την ορθία στάση, που τηρούσαν οι πιστοί καθ' όλη τη διάρκεια της ψαλμωδίας της. Έτσι και με τα λόγια και με τη στάση του σώματος εκφράζεται η τιμή, η ιδιαίτερη ευλάβεια, η ευχαριστία προς εκείνη, προς την οποία απευθύνουμε τους χαιρετισμούς μας.
Είναι δε η ακολουθία αυτή στη σημερινή λειτουργική μας πράξη εντεταγμένη στο λειτουργικό πλαίσιο της ακολουθίας του μικρού αποδείπνου, όπως ακριβώς τελέσθηκε απόψε. Έτσι γίνεται κάθε Παρασκευή στις τέσσερις πρώτες εβδομάδες των Νηστειών, ακόμα και την Παρασκευή της Ε' Εβδομάδος, που μετά την τμηματική στις τέσσερις πρώτες εβδομάδες ψαλμωδία του, ανακεφαλαιώνεται ολόκληρος ο ύμνος. Στα μοναστήρια, αλλά και στη σημερινή ενοριακή πράξη και παλαιότερα κατά τα διάφορα Τυπικά, έχουμε και αλλά λειτουργικά πλαίσια για την ψαλμωδία του ύμνου: την ακολουθία του όρθρου, του εσπερινού, της παννυχίδος ή μιας ιδιόρρυθμης Θεομητορικής Κωνσταντινουπολιτικής ακολουθίας, την «πρεσβεία». Σ' όλες αυτές τις περιπτώσεις σ' ένα ορισμένο σημείο της κοινής ακολουθίας γίνεται μια παρεμβολή. Ψάλλεται ο κανών της Θεοτόκου και ολόκληρο ή τμηματικά το κοντάκιο και οι οίκοι του Ακάθιστου.
Θα παρατρέξωμε το διαφιλονικούμενο, εξ' άλλου, θέμα του χρόνου της συντάξεως και του ποιητού του Ακάθιστου. Πολλοί φέρονται ως ποιηταί του: ο Ρωμανός ο Μελωδός, ο Γεώργιος Πισίδης, οι πατριάρχαι της Κωνσταντινουπόλεως Σέργιος, Γερμανός ο Α΄, ο Ιερός Φώτιος, ο Γεώργιος Νικομήδειας (Σικελιώτης), ποιηταί που έζησαν από τον Ζ΄ μέχρι τον Θ΄ αιώνα. Η παράδοσις παρουσιάζει μεγάλη αστάθεια και οι νεώτεροι μελετηταί, στηριζόμενοι στις λίγες εσωτερικές ενδείξεις που υπάρχουν στο κείμενο, άλλοι προτιμούν τον ένα και άλλοι τον άλλο από τους φερομένους ως ποιητάς του. Ένα ιστορικό γεγονός, με το οποίο συνεδέθη από την παράδοσι η ψαλμωδία του Ακάθιστου, θα μπορούσε να μας προσανατολίση κάπως στην αναζήτησί μας:
Η επί του αυτοκράτορος Ηρακλείου πολιορκία και η θαυμαστή σωτηρία της Κωνσταντινουπόλεως την 8η Αυγούστου του έτους 626. Κατά το Συναξάριο μετά την λύσι της πολιορκίας εψάλη ο ύμνος αυτός στον ναό της Θεοτόκου των Βλαχερνών, ως δοξολογία και ευχαριστία για την σωτηρία, που απεδόθη στην θαυματουργική δύναμι της Θεοτόκου, της προστάτιδας της Πόλεως. Πατριάρχης τότε ήτο ο Σέργιος, που πρωτοστάτησε στους αγώνας για την άμυνα. Εύκολο ήταν να θεωρηθη και ποιητής του ύμνου, αν και ούτε ως υμνογράφος μας είναι γνωστός, ούτε και ορθόδοξος ήτο. Εξ' άλλου ο ύμνος θα έπρεπε να ήταν παλαιότερος, γιατί αν ήταν γραμμένος για την σωτηρία της Πόλεως δεν θα ήταν δυνατόν παρά ρητώς να κάμνη λόγο γι' αυτήν και όχι να αναφέρεται σε άλλα θέματα, όπως θα ιδούμε πιο κάτω. Η ψαλμωδία όμως του Ακάθιστου συνδέεται από τις ιστορικές πηγές και με άλλα παρόμοια γεγονότα: τις πολιορκίες και την σωτηρία της Κωνσταντινουπόλεως επί Κωνσταντίνου του Πωγωνάτου (673), επί Λέοντος του Ισαύρου (717-718) και επί Μιχαήλ Γ΄ (860).
Όποιος όμως και αν ήταν ο ποιητής και με οποιοδήποτειστορικό γεγονός από τα ανωτέρω και αν συνεδέθη πρωταρχικά, ένα είναι το αναμφισβήτητο στοιχείο, που μας δίδουν οι σχετικές πηγές, ότι ο ύμνος εψάλλετο ως ευχαριστήριος ωδή προς την υπέρμαχο στρατηγό του Βυζαντινού κράτους κατά τις ευχαριστήριες παννυχίδες που ετελούντο εις ανάμνησιν των ανωτέρω γεγονότων. Κατά την παρατήρησι του συναξαριστού ο ύμνος λέγεται «Ακάθιστος», γιατί τότε κατά την σωτηρία της Πόλεως και έκτοτε μέχρι σήμερα, όταν οι, οίκοι του ύμνου αυτού εψάλλοντο, «ορθοί πάντες» τους ήκουαν εις ένδειξιν ευχαριστίας προς την Θεοτόκο, ενώ στους οίκους των άλλων κοντακίων «εξ έθους» εκάθηντο.
Γιατί όμως ψάλλεται κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή;
Οι λύσεις των ανωτέρω πολιορκιών δεν συνέπεσαν κατ' αυτήν. Στις 8 Αυγούστου ελύθη η πολιορκία επί Ηρακλείου, τον Σεπτέμβριο η επί Πωγωνάτου, στις 16 Αυγούστου εωρτάζετο η ανάμνησις της σωτηρίας της Πόλεως επί Λέοντος Ισαύρου και στις 18 Ιουνίου ελύθη η πολιορκία επί Μιχαήλ του Γ΄. Με την Μεγάλη Τεσσαρακοστή συνεδέθη προφανώς εξ αιτίας ενός άλλου καθαρώς λειτουργικού λόγου: Μέσα στην περίοδο της Νηστείας εμπίπτει πάντοτε η μεγάλη εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Είναι η μόνη μεγάλη εορτή, που λόγω του πένθιμου χαρακτήρας της Τεσσαρακοστής, στερείται προεορτίων και μεθεόρτων. Αυτήν ακριβώς την έλλειψη έρχεται να κάλυψη η ψαλμωδία του Ακάθιστου, τμηματικώς κατά τα απόδειπνα των Παρασκευών και ολόκληρος κατά το Σάββατο της Ε΄ εβδομάδος. Το βράδυ της Παρασκευής ανήκει λειτουργικούς στο Σάββατο, ήμερα που μαζί με την Κυριακή είναι οι μόνες ήμερες των εβδομάδων των Νηστειών, κατά τις οποίες επιτρέπ' ωρισμένα Τυπικά ο Ακάθιστος εψάλλετο πέντε ήμερες προ της εορτής του Ευαγγελισμού και κατ' άλλα τον όρθρο της ημέρας της εορτής. Ο Ακάθιστος ύμνος είναι το κοντάκιο του Ευαγγελισμού, ο ύμνος της σαρκώσεως του Λόγου του Θεού.
Όταν ο Ακάθιστος συνεδέθη με τα ιστορικά γεγονότα, που αναφέραμε, τότε συνετέθη νέο ειδικό προοίμιο, γεμάτο δοξολογία και ικεσία, το τόσο γνωστό «Τη ύπερμάχω». Στην υπέρμαχο στρατηγό, η πόλις της Θεοτόκου, που λυτρώθηκε χάρι σ΄'αυτήν από τα δεινά, αναγράφει τα νικητήρια και παρακαλεί αυτήν που έχει την ακαταμάχητη δύναμι να την ελευθερώνη από τους ποικίλους κινδύνους για να την δοξολογή κράζοντας το: «Χαίρε, νύμφη ανύμφευτε». Ο ύμνος ψάλλεται και πάλι σε ήχο πλ. δ΄.
«Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια,
ως λυτρωθείσα των δεινών, ευχαριστήρια
αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε·
αλλ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,
εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον,
ίνα κράζω σοι·
 Γράφει ο Μωυσής, αγιορείτης |  |
| Βρισκόμαστε στο μέσον της Σαρακοστής και σταθμεύουμε ενώπιον του σταυρού, για να τον προσκυνήσουμε. Στεκόμαστε στη σκιά του. Τον ατενίζουμε και εμπνεόμαστε. Η στάθμευση αυτή παρακινεί σε προσωπική σταύρωση παθών αντίθετων, άγριων, που ταράζουν, στεναχωρούν και θλίβουν Η παθοκτονία είναι συνήθως επώδυνη. Η εσωτερική καθαρότητα θα χαρίσει στον άνθρωπο ειρήνη και αληθινή χαρά. Ακόμη και οι χριστιανοί συχνά εξαντλούν την προσοχή τους στο φαίνεσθαι και όχι στο είναι. Στον καθορισμό του έξωθεν του ποτηρίου και όχι του εσωτερικού, όπως έκαναν οι υποκριτές Φαρισαίοι, τους οποίους επιτίμησε αυστηρά ο Χριστός. Λέει κανείς ότι έκλεψε και όχι ότι σκέφθηκε να κλέψει σε μία εξομολόγηση. Δίχως κεκαθαρμένη διάνοια, ο άνθρωπος θα είναι σκοτισμένος και ταραγμένος. Ο εμπαθής άνθρωπος είναι πονεμένος. Η ψυχή είναι τριμερής. Αποτελείται από το λογιστικό, το θυμοειδές και το επιθυμητικό. Έτσι, οι σκέψεις είναι τριών κατηγοριών και όταν ο νους είναι ακάθαρτος: βλάσφημες, πονηρές και αισχρές. Η εμπάθεια γεννά λογισμούς που καταταλαιπωρούν τον άνθρωπο. Το κακό νομίζει ότι είναι μόνο εξωτερικό και όχι εσωτερικό. Έτσι, ο σύγχρονος άνθρωπος πλησιάζει την Εκκλησία με μία μαγική αντίληψη, όπως πηγαίνει σε έναν αγύρτη κι ένα πλάνο μόνο και μόνο για να απαλλαγεί από το κακό και να μην πονά. Μα έτσι μεγαλώνει ο πόνος του αντί να μειώνεται. Οι άνθρωποι σήμερα, κυνηγώντας την άπονη ζωή, πονούν πιο πολύ. Η Δύση κραυγάζει: Κουρασθήκαμε να ’μαστε ξεκούραστοι. Η σημερινή υπερκαταναλωτική κοινωνία της ευμάρειας, τη ευδαιμονίας και της καλοπέρασης αντί να δώσει άνεση χάρισε στον κόσμο ανία μεγάλη. Ενώπιον του σταυρού καλείται ο άνθρωπος να ξελαχανιάσει, να συγκεντρωθεί, να συμμαζέψει το νου του, τον αλήτη νου, να περάσει από τα συνεχή ετεροπαρατήρηση στην αυτοπαρατήρηση, από την εύκολη κριτική στη δύσκολη αυτοκριτική να δει κατάματα τον γυμνό, άγνωστο και δίκαια απαιτητικό εαυτό του. Η θέα του σταυρού εμπνέει τη σταύρωση των παθών. Ο πόνος αυτός θα προσφέρει μεταμόρφωση και ανάσταση. Η ταπείνωση είναι ο φύλακας της καρδιάς, να μην παρασυρθεί από την οίηση, που αποτελεί αγιάτρευτο πόνο. Ο γυμνός του σταυρού διδάσκει μέσα από τον άφατο πόνο τη χαροποιό ταπείνωση. Αυτό είναι το μυστικό του πόνου. Η εαυτούλης, καλοπερασάκιας, καλοβολεμένος, χασομέρης και αταπείνωτος άνθρωπος επειδή έχει παρασυρθεί από την επηρμένη και την αντιασκητική νέα εποχή πονά πολύ, φοβάται τον πόνο, τρέμει το θάνατο, αγωνιά και άγχεται φοβερά και δεν θέλει κανένα σταυρό. Μη θέλοντας να αυτοσταυρωθεί διόλου επιτρέπει ο Θεός διάφορους σταυρούς - πόνους, παιδαγωγικά, για να τον συνδράμει στην αποτίναξη της νωχέλειας, της νοσηρής εμπιστοσύνης απόλυτα στην ύλη. Στην επηρμένη και υπερφίαλη εποχή μας ο σταυρός προσπερνάται και αντιπαρέρχεται. Ο σταυρωμένος τους αγκαλιάζει όλους και αυτούς που τον σταυρώνουν. Εμείς ενώπιον του σταυρού δεν λέμε ποιήματα αλλά προσευχές, που είναι πάντοτες τα καλύτερα ποιήματα, ζυμωμένα από τα πολλά δάκρυα των πολλών πονεμένων. | |
Ὅποιος χριστιανός ὀργίζεται ἐναντίον τοῦ ἀδελφοῦ του χωρίς εὔλογη ἀφορμή, εἶναι ὑπόδικος στό τοπικό δικαστήριο. Καί ὅποιος πεῖ τόν ἀδελφό του «ρακά», δηλαδή «ἀνόητε», εἶναι ὑπόδικος στό ἀνώτατο δικαστήριο. Καί ὅποιος πεῖ τόν ἀδελφό του «βλάκα», αὐτός θά καταδικαστεῖ στή φωτιά τῆς κολάσεως (Ματθ. 5, 22).
Ἄν πᾶς στήν ἐκκλησία γιά νά δώσεις κάποια προσφορά, καί ἐκεῖ θυμηθεῖς ὅτι ὁ ἀδελφός σου εἶναι λυπημένος μαζί σου, ἄφησε ἐκεῖ, μπροστά στήν Ἐκκλησία, τήν προσφορά σου, πήγαινε νά συμφιλιωθεῖς πρῶτα μέ τόν ἀδελφό σου καί ὕστερα ἔλα νά προσφέρεις τό δῶρο σου (Ματθ. 5, 23-24).
Κοίταξε νά συμφιλιωθεῖς γρήγορα μέ τόν ἀδελφό σου μέ τόν ὁποῖο βρίσκεται σέ ἀντιδικία, ὅσο ἀκόμα εἶστε στή στράτα τῆς ἐδῶ ζωῆς (Ματθ. 5, 25).
Ὅποιος νομίζει πώς μπορεῖ νά εἶναι φιλόνικος, ἄς ξέρει πώς οὔτε ἐγώ οὔτε οἱ Ἐκκλησίες τοῦ Θεοῦ ἔχουν τέτοια συνήθεια, δηλαδή νά φιλονικοῦμε (Α’ Κορ. 11, 16).
Ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ δέν πρέπει νά φιλονικεῖ, ἀλλά πρέπει νά εἶναι ἤπιος ἀπέναντι σέ ὅλους, διδακτικός, ἀνεξίκακος (Β’ Τιμ. 2, 24).
Ἡ δύση τοῦ ἡλίου νά μή σᾶς βρίσκει ποτέ ὀργισμένους (Ἐφεσ. 4, 26).
Ὅποιος μισεῖ τόν ἀδελφό του βρίσκεται στό σκοτάδι, καί πορεύεται μέσα στό σκοτάδι, καί ποῦ πάει δέν ξέρει, γιατί τό σκοτάδι ἔχει τυφλώσει τά μάτια του (Α’ Ἰω. 2, 11).
Καθένας πού μισεῖ τόν ἀδελφό του εἶναι φονιάς. Καί ξέρετε πώς κανένας φονιάς δέν ἔχει συμμετοχή στήν αἰώνια ζωή (Α’ Ἰω. 3, 15).
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ
ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2008
στο Ιερατικό συνέδριο της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας Σπετσών Αιγίνης και Ερμιονίδος στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής Πόρου στις 10 Μαρτίου 2009
ΙΕΡΟΥ ΕΝΟΡΙΑΚΟΥ ΝΑΟΥ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΟΙΛΑΔΑΣ
Σεβασμιότατε, σεβαστοί πατέρες καλή σαρακοστή και καλή δύναμη στον πνευματικό μας αγώνα.
Υπακούοντας στην προτροπή του επισκόπου μας, να παρουσιάσω εν συντομία τις δραστηριότητες της ενορίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδας στην οποία διακονώ οκτώ χρόνια με την βοήθεια του Τριαδικού Θεού, θέλω να εκφράσω την βαθιά μου πίστη, ότι οποιοδήποτε έργο αν συντελείτε στην ενορίας μας, αυτό γίνεται δια της ευλογίας του δωρεοδότη Θεού μας και των δικών σας ευχών Σεβασμιότατε και όχι της δική μου αξιότητας.
Θα αναφερθώ στις δραστηριότητες που έλαβαν χώρα στην ενορία μας κατά το προηγούμενο έτος 2008 αρχής γενομένης από τον μήνα Ιανουάριο:
· Κοπή Βασιλόπιτας της ενορία για το έτος 2008, την 1 Ιανουαρίου 2008 στον ιερό ναό μας μετά την Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.
· Εορτασμός των Τριών Ιεραρχών προστατών των δασκάλων και μαθητών, με Θεία Λειτουργία, εκφώνηση πανηγυρικού από τον ιερέα, παράθεση δεξίωσης στο Ενοριακό Κέντρο και ένα βιβλίο ως αναμνηστικό δώρο για τους δασκάλους από την Εκκλησία.
· Μία φορά το μήνα και για όλο το χρόνο πραγματοποιήθηκε το μυστήριο της Εξομολογήσεως στην ενορίας μας από τους πνευματικούς π. Γκίκα Παπαδημητρίου και από τον π. Νικόλαο Χατζή Χριστούγεννα, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο.
· Θεία Λειτουργία και αγιασμός για την έναρξη της αλιευτικής περιόδου των γρι – γρι την 1η Μαρτίου
· Προβολή ταινίας στο ενοριακό κέντρο με θέμα «Την προσφορά της Εκκλησίας στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες»
· Ο εορτασμός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου , το ετήσιο πανηγύρι της ενορίας μας στις 25 Μαρτίου 2008 με τον μέγα πανηγυρικό εσπερινό, θείο κήρυγμα, την περιφορά της εικόνας στους δρόμους του χωριού και την πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
· Κατά το έτος 2008 πραγματοποιήθηκαν τρείς εθελοντικές αιμοδοσίες για την Τράπεζα Αίματος της ενορίας μας «Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΓΙΝΟΣ Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ» Η πρώτη αιμοδοσία έγινε στις 23 Μαρτίου 2008 και συλλέξαμε 33 μονάδες αίματος, η δεύτερη έγινε στις 14 Σεπτεμβρίου 2008 και συλλέξαμε 23 μονάδες αίματος και η Τρίτη στις 14 Δεκεμβρίου 2008 από την οποία συλλέξαμε 21 μονάδες αίματος.
· Γεύμα Αγάπης τη Δευτέρα του Πάσχα του 2008 για τους ηλικιωμένους της ενορίας. Περίπου 75 ηλικιωμένοι παρακάθισαν στο πασχαλινό τραπέζι της ενορίας.
· Θεία Λειτουργία για τα παιδιά που έδωσαν πανελλαδικές εξετάσεις.
· Ομιλία από τον γιατρό Δημήτριο Καμιζή διευθυντή του Κέντρου Υγείας Κρανιδίου και την ψυχολόγο κα Βασιλική Τουτουντζή με θέμα «Τα Ναρκωτικά στη Ζωή των νέων μας» στο ενοριακό κέντρο στις 22 Ιουνίου 2008.
· Τριήμερες εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμή των ψαράδων μας με αφορμή την εορτή των 12 Αποστόλων 28,29,30 Ιουνίου 2008
· Προβολή ταινίας με θέμα: «ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ μέρος α’ » στις 28 Ιουνίου 2007.
· Δημοτικά τραγούδια από την χορωδία της ενορίας μας, παραδοσιακούς χορούς από την χορευτική ομάδα της ενορίας και ψηφιακή παρουσίαση φωτογραφιών με τους ψαράδες της Κοιλάδας το βράδυ της 29ης Ιουνίου στο προαύλιο της εκκλησίας.
· Λαμπρός εορτασμός των 12α Αγίων Αποστόλων προστατών των ψαράδων. Με πανηγυρικό εσπερινό, θείο κήρυγμα και πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
· Παράθεση γεύματος την ημέρα των 12α Αγίων Αποστόλων μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία με εκλεκτούς μεζέδες στους ψαράδες της Κοιλάδας και τους επίσημους προσκεκλημένους.
· Προβολή ταινίας στο προαύλιο της Εκκλησίας με θέμα «ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ μέρος β΄» στις 5 Αυγούστου 2008
· Πανηγυρικός εορτασμός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού με μέγα εσπερινό θείο κήρυγμα και πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
· Πάνδημος εορτασμός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μοναστήρι της Κοιλάδας, με πανηγυρικό εσπερινό, θείο κήρυγμα, εγκώμια και περιφορά του επιταφίου της Θεοτόκου στους δρόμους του χωριού μας και πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
· Θεία Λειτουργία και αγιασμός για την έναρξη της αλιευτικής περιόδου των μηχανότρατων την 1η Σεπτεμβρίου.
· Αγιασμός έναρξης κατήχησης παιδιών, νέων και ενηλίκων. Αγιασμός έναρξης του ενοριακού κέντρου νεότητας και της εκκλησιαστικής χορωδίας την 1 Οκτωβρίου 2008
· Απονομή βραβείων και τιμητικής πλακέτας στους επιτυχόντες μαθητές των πανελλαδικών εξετάσεων του 2008 της ενορίας μας, την 28η Οκτωβρίου 2008 στο ναό μας.
· Έκδοση ημερολογίων τοίχου έτους 2009 (500 τεμ.) για την ενίσχυση της αγιογραφίας του ναού μας, με φωτογραφίες της Κοιλάδας.
· Χριστουγεννιάτικο γεύμα αγάπης για τους ηλικιωμένους της ενορίας, στις 26 Δεκεμβρίου 2008 . Παρακάθισαν στο χριστουγεννιάτικο γεύμα περίπου 60 ηλικιωμένοι ενορίτες μας.
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ
· Υπό την διεύθυνση του χοράρχη κου Αθανάσιου Μπινιάρη λειτούργησε τμήμα ενηλίκων με 20 κυρίες της ενορίας.
· Η Εκκλησιαστική Χορωδία συμμετείχε ψάλλοντας σε Θείες Λειτουργίες, στους Χαιρετισμούς και στις Παρακλήσεις της Παναγίας καθώς και στα εγκώμια του Επιταφίου της Μ. Παρασκευής και του δεκαπενταύγουστου.
· Έψαλλε στην Χριστουγεννιάτικη γιορτή στις 21 Δεκεμβρίου 2008 με ύμνους και τραγούδια των ημερών που πραγματοποιήθηκε στο ναό μας.
· Τραγούδησε παραδοσιακά τραγούδια στην εορτή των 12α Αγίων Αποστόλων στις 29 Ιουνίου 2008 προς τιμή των ψαράδων της Κοιλάδας.
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ
· Με την αφιλοκερδή προσφορά της δασκάλας και διευθύντριας του δημοτικού σχολείου Κοιλάδας κας Ειρήνης Βενέτου λειτούργησαν τρία τμήματα χορού στο Ενοριακό Κέντρο Νεότητας. Δύο παιδικά και ένα ενηλίκων.
· Η χορευτική ομάδα συμμετείχε με παραδοσιακούς χορούς στον εορτασμό τις 25ης Μαρτίου 2008, στην εορτή των 12α Αγίων Αποστόλων στις 29 Ιουνίου 2008 και στη γιορτή του ψαρά το καλοκαίρι του 2008
ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΕΝΗΛΙΚΩΝ
· Κάθε δεύτερο σαββατοκύριακο συναντιόμαστε στο Ιερό Ναό με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Δημήτριο Βλάσση για να συζητήσουμε θέματα τις πίστεως μας και πώς η πίστη μας θα έχει καθημερινή εφαρμογή στη ζωή μας. Περίπου από 15 έως 25 είναι οι ενήλικοι ενορίτες που παρακολουθούν τις συναντήσεις αυτές.
ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ
· Στην ενορία μας λειτουργούν τρία τμήματα ορθόδοξης κατήχησης για τα παιδιά μας. Ο αριθμός των παιδιών που παρακολουθούν τα μαθήματα όλων των τμημάτων είναι περίπου στα 45 παιδιά.
· Τα παιδιά που παρακολουθούν τα μαθήματα κατήχησης εξομολογούνται δυο φορές το χρόνο εντός του ιερού ναού, μια πριν τα Χριστούγεννα και μια πριν το Πάσχα.
ΑΘΛΟΠΑΙΔΙΕΣ
· Μετά το πέρας της κατηχήσεως τα παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο ή μπάσκετ υπό την επίβλεψη του ιερέα και υπό την καθοδήγηση ενός προπονητή, ευγενική χορηγία του αθλητικού ομίλου Κοιλάδας ΚΟΡΩΝΙΣ και του προέδρου κου Νικολάου Καλλιάνου.
ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ
· Μια φορά το μήνα τα παιδιά του δημοτικού σχολείου Κοιλάδας με την ευθύνη των δασκάλων τους Εκκλησιάζονται και κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων.
ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΧΑΡΤΙΟΥ
· Με πρωτοβουλία του Ιερού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδας ξεκίνησε στην ενορία μας από τις 15 Οκτωβρίου 2007 ανακύκλωση χαρτιού. Σε διάστημα ενός χρόνου συγκεντρώθηκαν 25 τόνοι χαρτιού για ανακύκλωση.
ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ
· Από το καλοκαίρι του 2008 συγκεντρώνουμε τα κουτάκια αλουμίνιου σε καφέ κάδους για ανακύκλωση.
ΤΟ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΕΡΓΟ
· Πραγματοποιείτε από το ενοριακό φιλόπτωχο ταμείο. Μέριμνα μας είναι να στηρίζουμε μηνιαίος με οικονομικό βοήθημα τις πολύτεκνες οικογένειες, τους ασθενείς και άπορους της ενορίας, καθώς επίσης τους φοιτητές και τους φαντάρους.
· Επίσης κατά την περίοδο των Χριστουγέννων και του Πάσχα διανέμουμε τρόφιμα σε άπορες οικογένειες του χωριού μας.
· Μέριμνα για τους Ρομά (τσιγγάνους της περιοχής μας) με διανομή τροφίμων, ρούχων και την αγορά ειδών πρώτης ανάγκης. (φάρμακα, μπουκάλες υγραερίου, κ.λ.π.)
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΙΜΑΤΟΣ
· Η τράπεζα αίματος της ενορίας φέρει το όνομα «Άγιος Λογγίνος ο εκατόνταρχος» και αριθμοί ενενήντα μέλη. Γίνονται τρεις εθελοντικές αιμοδοσίες το χρόνο και συγκεντρώνουμε 80 με 100 μονάδες αίματος το χρόνο.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΡΟΥΧΩΝ
· Συγκεντρώνουμε τα μεταχειρισμένα ρούχα που είναι σε καλή κατάσταση τα οποία και προωθούμε σε συνανθρώπους μας ή συλλόγους που τα έχουν ανάγκη.
· Δυο φορές το χρόνο διοργανώνουμε παζάρι μεταχειρισμένων ρούχων για τους αλλοδαπούς εμπερίστατους συνανθρώπους μας της ευρύτερης περιοχής της Ερμιονίδας.
ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ
· Η ενορία μας συμμετέχει στη συγκέντρωση ανθρωπιστικής βοήθειας (ρούχα και τρόφιμα) εντός της Ελλάδας αλλά και στο εξωτερικό όπως συνέβη πρόσφατα με την αποστολή τροφίμων στη Λωρίδα της Γάζας.
· Έχουμε αποστείλει ρούχα και τρόφιμα στην ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Ρούχα στην ομοσπονδία πολυτέκνων Ελλάδας. Τρόφιμα στις πυρόπληκτες περιοχές της Ηλείας. Ρούχα στο κατάστημα «ΤΑΒΙΘΑ» της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Τρόφιμα στις σεισμόπληκτες περιοχές της Αττικής.
ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ
· Η ενορία μας έχει νοικιάσει μια αίθουσα πλησίον του ιερού ναού από τον Σεπτέμβριο του 2003 και την χρησιμοποιεί ως ενοριακό κέντρο νεότητας. Το ενοριακό κέντρο λειτουργεί για τα παιδιά ως χώρος παιχνιδιού και δραστηριοτήτων, κάθε Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή από τις 6:00 έως τις 8:00 .
· Στην αίθουσα του ενοριακού κέντρου πραγματοποιούνται τα γεύματα αγάπης, το τσάι της ενορίας, ομιλίες, παρουσιάσεις, προβολές ταινιών και ζητήσεις κοινωνικών προβλημάτων.
· Η ομάδα των κυριών του ε.κ.ν. ετοιμάζει τα γεύματα Αγάπης προς τους συνανθρώπους μας. Προσφέρει αφιλοκερδώς καφέδες στα μνημόσυνα και το τσάι στις συναντήσεις της ενορίας.
· Στο ενοριακό κέντρο λειτουργεί από την 1 Οκτωβρίου 2007 internet café για τα παιδία του Γυμνασίου και Λυκείου.
· Κάθε Δευτέρα στο ενοριακό κέντρο τα παιδιά μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα καλλιτεχνικών.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Αυτές είναι εν ολίγοις οι δραστηριότητες της ενορίας μας.
Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες στηρίζονται οικονομικά από το ταμείο του Ιερού ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδας και τις δωρεές αφανών ενοριτών.
Το παραπάνω έργο προϋποθέτει την συμμετοχή πολλών ενοριτών – συνεργατών. Η επιλογή των συνεργατών είναι ένα καίριο ζήτημα για τον ιερέα και αφορά την υγιή εκκλησιαστική ζωή της ενορίας. Από την σωστή επιλογή των συνεργατών στη κατάλληλη εκκλησιαστική λειτουργία , εξαρτάτε η επιτυχής πορεία των ενοριακών δραστηριοτήτων.
Εύχομαι ο Θεός να μας φωτίζει να επιλέγουμε τους κατάλληλους ανθρώπους στη κατάλληλη θέση, έτσι ώστε ο κάθε ένας να ενεργοποιεί το χάρισμά του για την πνευματική οικοδομή του και την ωφέλεια των πιστών.
Σας ευχαριστώ.
ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(Ἀποσπάσματα) π. Ἰουστίνου Πόποβιτς
Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.
Σήμερα, ἀδελφοί καί ἀδελφές, εἶναι ἡ ἁγία Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, μία ἀπό τίς πενήντα δύο Κυριακές τοῦ ἔτους πού ὀνομάζεται Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας.
Μεγάλη καί ἁγία Κυριακή. Κυριακή, κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται ἡ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψεύδους, ἐναντίον κάθε ἀναλήθειας, ἐναντίον κάθε αἱρέσεως, ἐναντίον κάθε ψευδοθεοῦ· νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψευδοῦς διδασκαλίας, ἐναντίον κάθε ψευδοῦς φιλοσοφίας, ἐπιστήμης, πολιτισμοῦ, εἰκόνος. Ἁγία νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί αὐτό σημαίνει ἁγία νίκη τῆς Παναληθείας.
Ποιός ὅμως εἶναι ἡ Παναλήθεια σέ αὐτόν τόν κόσμο; Ποιός εἶναι ἡ Ἀλήθεια σέ αὐτόν τόν κόσμο;
Αὐτός πού εἶπε γιά τόν ἑαυτό Του: Ἐγώ εἰμί ἡ ἀλήθεια! Ὁ Ἰησοῦς Χριστός.
Ὁ Θεός ἐν σαρκί. Νά, αὐτή εἶναι ἡ Ἀλήθεια στόν γήινο κόσμο μας, αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια γιά τόν ἄνθρωπο. «Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί». Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἔλαβε σῶμα, ὥστε μέ τό σῶμα μας νά εἰπῇ σέ ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους τί εἶναι ἀλήθεια, πῶς ζῆ κανείς ἐν ἀληθείᾳ, πῶς πεθαίνει γι’ αὐτήν, καί πῶς δι’ αὐτῆς ζῆ αἰωνίως. Ὁ Χριστός συνεκέντρωσε ὅλες τίς ἀλήθειες καί μᾶς ἔδωσε τήν Παναλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας. [σελ. 81-82]
Ὅταν ὁ Θεός κατέβηκε σέ αὐτόν τόν κόσμο, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, Αὐτός ἔγινε ὁρατός γιά μᾶς τούς ἀνθρώπους. Ὁ Θεός ἔγινε ὁρατός. Καί ἐμεῖς βλέποντάς Τον, στήν πραγματικότητα βλέπουμε τόν Ζῶντα Θεό. Αὐτός εἶναι ἡ ζῶσα Εἰκών τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο.
Διαφυλάσσοντας τήν ζῶσα Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ σέ αὐτόν τόν κόσμο, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διεφύλαξε τόν ἄνθρωπο, διεφύλαξε τόν Χριστό ὡς ἄνθρωπο. Ὁ ἴδιος ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά βρῆ σ’ ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους τήν θεία Εἰκόνα, τήν ζῶσα θεία Εἰκόνα, τήν ὁποία ἐμεῖς ἀμαυρώσαμε μέ τίς ἁμαρτίες καί τά πάθη, τήν παραμορφώσαμε, τήν καταξέσαμε ὅλη μέ τήν ἁμαρτωλή ζωή μας.
Ὅπως λέγεται στούς θαυμάσιους ἐκκλησιαστικούς ὕμνους, ὁ Κύριος κατέβηκε σέ αὐτόν τόν κόσμο, ἔγινε ἄνθρωπος, «ἵνα τήν ἑαυτοῦ ἀναπλάσῃ Εἰκόνα», νά ἀνακαινίσῃ τήν Ἰδική Του Εἰκόνα στόν ἄνθρωπο· «φθαρεῖσαν τοῖς πάθεσι», πού ἐφθάρη δηλαδή μέ τά ἐλαττώματά μας καί μέ τίς ἁμαρτίες μας, καί ὁ ἄνθρωπος ἔγινε μία παραμορφωμένη, μία δύσμορφη, εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ Θεός, κατεβαίνοντας σέ αὐτόν τόν κόσμο σάν καθαρή, ὁλοκάθαρη Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὡς Θεός, ἔδειξε τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τί εἶναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, πῶς πρέπει νά εἶναι ὁ ἄνθρωπος σέ αὐτόν τόν κόσμο. [σελ. 83]
Πῶς πρέπει νά εἶναι ὁ ἄνθρωπος σέ αὐτόν τόν κόσμο;
Ἐμεῖς σέ αὐτόν τόν κόσμο πραγματικά πολεμᾶμε, συνέχεια πολεμᾶμε γι’ αὐτήν τήν θεία Εἰκόνα πού εἶναι μέσα στήν ψυχή μας.
Ποιός μᾶς τήν κλέβει;
Ὅλοι οἱ εἰκονομάχοι.
Πρῶτος εἰκονομάχος εἶναι ἡ ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία δέν θέλει τόν Θεό. Δέν θέλει τόν Θεό οὔτε μέσα στόν ἄνθρωπο, οὔτε μέσα στόν κόσμο γύρω ἀπό τόν ἄνθρωπο. Καί διά τῆς ἁμαρτίας κατεξοχήν εἰκονομάχος εἶναι ὁ Σατανᾶς καί οἱ ἄγγελοί του, οἱ ἀπαίσιοι δαίμονες. Ἐκεῖνοι εἶναι πού κλέβουν τήν ψυχή μας, πού σωρεύουν ἁμαρτίες στήν ψυχή μας καί κατακαλύπτουν τήν θεία Εἰκόνα πού εἶναι μέσα μας. Μέ τό μαῦρο κατράμι τῆς ἁμαρτίας ἀλοίφουν τήν θεία Εἰκόνα πού εἶναι μέσα στήν ψυχή μας. Καί ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ζῆ ἀμετανόητος μέσα στήν ἁμαρτία, ὅταν δέν πολεμᾶ κατά τῶν ἁμαρτιῶν του, ὅταν μένει σέ αὐτές, ὅταν δέν τίς ἐξομολογῆται, τί ἀπομένει ἀπό τήν ψυχή του; Ἀπομένει ἡ θεία Εἰκόνα πασαλειμένη μέ τό μαῦρο πῦον τῆς ἁμαρτίας, τῶν παθῶν, τοῦ θανάτου. Φρικτό θέαμα, φοβερή ντροπή!
Τί σημαίνει λοιπόν νά εἶσαι Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ;
Σημαίνει, ἀδελφοί, τό ἑξῆς:
Ἐμεῖς ἔχουμε νοῦ, ἀλλά ὁ νοῦς μας εἶναι εἰκόνα τοῦ νοῦ τοῦ Θεοῦ μέσα μας.
Ἐμεῖς ἔχουμε θέλησι, ἀλλά ἡ θέλησις εἶναι εἰκόνα τῆς θελήσεως τοῦ Θεοῦ μέσα μας.
Ἐμεῖς ἔχουμε αἴσθησι, ἔχουμε καρδιά, ἀλλά αὐτά εἶναι εἰκόνα θείων αἰσθήσεων μέσα μας.
Ἐμεῖς ζοῦμε σέ αὐτόν τόν κόσμο, ἀλλά αὐτό εἶναι εἰκόνα τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ.
Ἐμεῖς εἴμαστε ὡσάν εἰκόνες τοῦ Θεοῦ ἀθάνατες, ἀλλά αὐτό εἶναι εἰκόνα τῆς ἀθανασίας τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Θεός μᾶς ἔπλασε θεοειδεῖς, γιά νά ζοῦμε μέσα σέ αὐτόν τόν κόσμο δι’ Αὐτοῦ, γιά νά σκέπτεται πάντοτε ὁ νοῦς μας: πρόσεχε ἀπό Ποιόν εἶσαι, εἶσαι ἀπό τόν Θεό, νά κάνῃς καθαρές σκέψεις, σκέψεις θεϊκές.
Τότε τό θέλημά μας εἶναι τέλειο καί ὑγιές, ὅταν εὐθυγραμμίζεται πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πρός τό πρωτότυπό του. Ἡ αἴσθησίς μας τότε εἶναι καθαρή, ὑγιής, θεϊκή, ὅταν εὐθυγραμμίζεται πρός τήν αἴσθησι τοῦ Θεοῦ.
[σελ. 87]
Ἄς μᾶς καθαρίσῃ Αὐτός ἀπό κάθε ἁμαρτία, ἀπό κάθε πάθος, ἀπό κάθε θάνατο. Ἄς μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπό κάθε διάβολο, γιά νά μποροῦμε νά εἴμαστε πραγματικά ζῶσες εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, γιά νά μπορῇ ὁ ἄνθρωπος νά εἶναι ἐπί τῆς γῆς ἕνα θεῖο μεγαλεῖο.
Ἄνθρωπε! Ἀδελφέ! Ποτέ μήν ξεχνᾶς ὅτι εἶσαι μικρός Θεός μέσα στήν λάσπη! Μέσα στήν λάσπη τοῦ σώματός σου ἐσύ ἔχεις τήν ζῶσα Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Πρόσεχε πῶς ζῆς. Πρόσεχε τί κάνεις μέ τήν Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πού εἶναι μέσα σου. Πρόσεχε, –ἄνθρωπε! ἄνθρωπε! ἄνθρωπε! Διότι ἡ ζωή μας ξεκινᾶ ἀπό τήν γῆ καί καταλήγει στό πάμφωτο πρόσωπο τοῦ Θεοῦ, γιά νά δώσουμε ἐκεῖ ἀπολογία τί κάναμε μέ τήν Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ὅσο ἤμασταν σέ αὐτόν τόν κόσμο.
Εὔχομαι ὁ Ἀγαθός Κύριος νά χαρίσῃ στήν καρδιά τοῦ καθενός μας ὅλα τά οὐράνια δῶρα, ὅλες τίς εὐαγγελικές ἀρετές: τήν πίστι καί τήν ἀγάπη καί τήν ἐλπίδα καί τήν προσευχή καί τήν νηστεία καί τήν ὑπομονή καί τήν πραότητα καί τήν ταπείνωσι, ὥστε νά μπορέσουμε νά ἀντέξουμε ὅλο αὐτόν τό φοβερό ἐπίγειο ἀγῶνα, νά διαφυλάξουμε στήν ψυχή μας τήν θεία μορφή καί νά μετατεθοῦμε ἀπό τόν κόσμο αὐτό πρός τόν Ἀναστάντα Κύριο σέ ἐκεῖνο τόν κόσμο.
Ἀλλά μέχρι τότε ἡ ἁγία νηστεία ἄς μᾶς ὁδηγῇ πρός τό Ἅγιον Πάσχα, τήν Ἁγία Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ, γιά νά προσκυνήσουμε, ὅσο εἴμαστε ἀκόμη μέ τό σῶμα μας, Αὐτόν, τόν Ἀναστάντα Κύριο, τόν Νικητή τῆς ἁμαρτίας, τοῦ θανάτου καί τοῦ διαβόλου, Αὐτόν πού ἐξασφάλισε τήν Αἰώνιο Ζωή γιά τό σῶμα μας καί γιά τήν ψυχή μας.
Σέ Αὐτόν, μόνο σέ Αὐτόν, ἀποκλειστικά σέ Αὐτόν, ἀνήκει αἰώνιος δόξα καί τιμή, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
.jpg)
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
.jpg)
